“Ik hoor en ik vergeet, ik zie en ik onthoud, ik doe en ik begrijp”

De opkomst van de Nintendo-generatie, hun vertrouwdheid met technologie en hun bekendheid met video games is de belangrijkste drijfveer voor bedrijven en onderwijs instellingen om na te denken over het inzetten of ontwikkelen van 'serious games'.

Met serious games wordt een voor de doelgroep bekende en uitdagende leeromgeving gecreëerd. Het is toepasbaar in allerlei situaties variërend van rollenspellen in simulaties, zoals gezondheidszorg en rampenbestrijding via bedrijfstrainingen tot psychologische testen om te bepalen of een kandidaat geschikt is voor een bepaalde baan.
Een interessante toevoeging op serious game-leeromgevingen is de multi-player optie, waarbij een team van deelnemers, elk met zijn eigen rol, een bepaald probleem moet oplossen en waarbij de acties van de deelnemers elkaar beïnvloedden. Onderzoek toont aan dat dit een erg goede manier is om de teambuilding binnen een groep positief te beïnvloeden. Reden hiervoor is omdat mensen elkaar in een andere omgeving zien dan men gewent is, en dus ook andere sterke punten (en zwakke punten) van hun collega’s of groepsgenoten zien.
Ook onderwijsinstellingen kunnen profiteren van Serious games. Saaie leerstof kan weer leuk worden gemaakt wat de betrokkenheid van de leerling verhoogd. De leerling krijgt direct een persoonlijke terugkoppeling over wat hij of zij doet en niet onbelangrijk: het tijdstip, locatie en tempo is vrij te bepalen. In feite heeft elke leerling zijn eigen persoonlijke docent, altijd en overal.

In dit artikel zal ik de aandacht op Serious games in het onderwijs richten, gezien de relevantie met ons gezamenlijke project.

Computerspellen worden allang niet meer gespeeld door eenzame tieners die in hun eentje op hun kamer aan het spelen zijn. Mede door de komst van het internet en daarop gerichte games is het spelen van computerspellen een sociale aangelegenheid geworden. Gamers organiseren zich in clans of leiden samen met duizenden andere spelers een virtueel bestaan in Massive Multiplayer Online Role Playing Games (MMORPG’s). Anderen grijpen weer terug naar de beginjaren van de computerspellen en ontwikkelen zelfs nieuwe spellen voor oude “afgedankte” systemen. Dit worden zogenaamde “MoD’s” genoemd, afgeleid van het engelse woord “modification”

Niet alleen op internet verzamelen de gamers zich, men ontmoet elkaar in levende lijve op LAN-party’s, dit zijn evenementen waar vaak honderden gamers een paar dagen lang met en tegen elkaar strijden. Gamen kan voor sommigen zelfs een carriere zijn, door het winnen van grote vaak internationale competities is veel prijzengeld te verdienen.

Actie boven educatie, zo zou men het gamegedrag van jongeren op het moment kunnen beschrijven. Jongeren spelen liever een actief spel dan een educatief spel, maar dat hoeft nog niet te beteken dat een Serious Game niet beide kan zijn. Voor ons project van cruciaal belang dit goed te beseffen, bij het ontwerp van het concept rekening hiermee houden zal zeker ten goede komen van het eindproduct.

Tabel: Populaire games onder jongeren uit het Nationaal Gaming onderzoek 2008.

Shooter (FPS)

Zoals de naam al zegt is een shooter een spel dat vooral draait om het schieten. Er zijn spelletjes waarbij de speler kijkt vanuit de ogen van het hoofdkarakter en voor zich alleen de loop van een geweer ziet. Dat zijn de ‘First Person Shooters’. Vaak kan je ook van net achter het personage kijken, dan zie je je karakter vlak voor je uit lopen en kijk je over zijn schouder mee. Dit zijn veel verkochte spellen en de meeste kinderen zullen deze spellen ook kennen.

Role Playing Games (RPG)

Dit zijn de meer verhalende spellen. Je meet je als speler een karakter aan dat je vaak zelf grotendeels kan vormgeven. Je kiest kleding, geslacht, eigenschappen, wapens en speciale kenmerken die je denkt te kunnen gebruiken in het spel. Van de eigenschappen die je hebt, hangt af wat er moeilijk en makkelijk is in het spel en dat bepaalt weer welke strategie je volgt. Door opdrachten goed te doen in het spel krijg je meer en betere eigenschappen. Dus naarmate de opdrachten moeilijker worden, wordt je karakter sterker. Dit zijn meestal de meest verhalende spelen, terwijl de speler toch veel vrijheid heeft.

Adventure

Ook hier spreekt de naam weer voor zich: de speler speelt een avontuur. Deze spellen vertellen een duidelijk en vaak lineair verhaal. In tegenstelling tot in de RPG heeft de speler hier weinig vrijheid. Het karakter staat vast en moet steeds een bepaalde opdracht volbrengen om verder te mogen. Doel is het verhaal uit te spelen.

Op het gebied van gamegenres ben ik van mening dat ons project en de thuisbasis ontworpen zullen moeten worden vanuit het oogpunt van Adventure en Massive Multiplayer Online games. Bij adventure games staat het puzzelen helemaal centraal. Het gaat hierbij om het verkennen van de omgeving, en om de interactie tussen de speler met de verschillende karakters binnen een adventure game. Door deze interactie krijgt hij bijvoorbeeld tips om een bepaalde puzzel op te lossen in de game of advies over bepaalde aspecten van het spel.

Een ander aspect waar adventure games om bekend staan is het feit dat er altijd een zeer goede verhaallijn achter steekt. Hierdoor worden gamers makkelijker in de game gezogen, en willen gamers ook echt moeite doen om de soms zeer moeilijke puzzels op te lossen, alleen vanwege het feit dat ze nieuwsgierig zijn naar de verloop van het verhaal.

Deze twee genres hebben eigenlijk alles wat er van het spel en de thuisbasis verwacht worden. Spannende en uitdagende missies, een goede verhaallijn voor een beter inlevingsvermogen, uitdaging, een zekere mate van progressie en competitie verband, en als laatste maar zeker niet de minst belangrijke, de vorming van een loyale community…

Robin Strijd

Bookmark with: